|
|
 |
 |
|
|
७ द्रोणपर्व.jpg)
॥ श्रीः ॥
7.199. अध्यायः 199
Mahabharata - Drona Parva - Chapter Topics
सात्यकिनिष्ठुरभाषणरुष्टेन धृष्टद्युम्नेन समर्मोद्धाटनं तद्गर्हणम्॥ 1 ॥ धृष्टद्युम्नजिघांसया गदामुद्यम्यापततः सात्यकेः कृष्णचोदितेन भीमेन निवारणम्॥ 2 ॥ सर्वेषां पुनर्युद्धोद्यमः॥ 3 ॥

Mahabharata - Drona Parva - Chapter Text
धृतराष्ट्र उवाच। 7-199-0x(4788)(54333)
साङ्गा वेदा यथान्यायं येनाधीता महात्मना।
यस्मिन्साक्षाद्धनुर्वेदो हीनिषेवे प्रतिष्ठितः॥ 7-199-1(54334)
यस्य प्रसादात्कुर्वन्ति कर्माणि पुरुषर्षभाः।
अमानुषाणि सङ्ग्रामे देवैरसुकराणि च॥ 7-199-2(54335)
तस्मिन्नाक्रुश्यति द्रोणे समक्षं पापकर्मणा।
नीचं कर्म कृतं तेन क्षुद्रेण गुरुघातिना॥ 7-199-3(54336)
नामर्षं तत्र कुर्वन्ति धिक्क्षात्रं धिगमर्षिताम्॥ 7-199-4(54337)
पार्थाः सर्वे च राजानः पृथिव्यां ये धनुर्धराः।
श्रुत्वा किमाहुः पाञ्चाल्यं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय॥ 7-199-5(54338)
सञ्जय उवाच। 7-199-6x(4789)
श्रुत्वा द्रुपदपुत्रस्य ता वाचः क्रूरकर्मणः।
तूष्णीं बभूवू राजानः सर्व एव विशाम्पते॥ 7-199-6(54339)
अर्जुनस्तु कटाक्षेण जिह्मं विप्रेक्ष्य पार्षतम्।
सबाष्पमतिनिःश्वस्य धिग्धिगित्येव चाब्रवीत्॥ 7-199-7(54340)
युधिष्ठिरश्च भीमश्च यमौ कृष्णस्तथाऽपरे।
आसन्सुव्रीडिता राजन्सात्यकिस्त्वब्रवीदिदम्॥ 7-199-8(54341)
नेहास्ति पुरुषः कश्चिद्य इमं पापपूरुषम्।
भाषमाणमकल्याणं शीघ्रं हन्यान्नराधमम्॥ 7-199-9(54342)
एते त्वां पाण्डवाः सर्वे कुत्सयन्ति विवित्सया।
कर्मणा तेन पापेन श्वपाकं ब्राह्मणा इव॥ 7-199-10(54343)
एतत्कृत्वा महत्पापं निन्दितः सर्वसाधुभिः।
न लज्जसे कथं वक्तुं समितिं प्राप्य शोभनाम्॥ 7-199-11(54344)
कथं च शतधा जिह्वा न ते मूर्धा च दीर्यते।
गुरुमाक्रोशतः क्षुद्र न चाधर्मेण पात्यसे॥ 7-199-12(54345)
वाच्यस्त्वमसि पार्थैश्च सर्वैश्चान्धकवृष्णिभिः।
यत्कर्म कलुषं कृत्वा श्लाघसे जनसंसदि॥ 7-199-13(54346)
अकार्यं तादृशं कृत्वा पुनरेव गुरुं क्षिपन्।
वध्यस्त्वं न त्वयार्थोऽस्ति मुहूर्तमपि जीवता॥ 7-199-14(54347)
कस्त्वेतद्व्यवसेत्पायं त्वदन्यः पुरुषाधम।
निगृह्य केशेषु वधं गुरोर्धर्मात्मनः सतः॥ 7-199-15(54348)
सप्तावरे तथा पूर्वे बान्धवास्ते निमञ्जिताः।
यशसा च परित्यक्तास्त्वां प्राप्य कुलपांसनम्॥ 7-199-16(54349)
उक्तवांश्चापि यत्पार्थे भीष्मं प्रति नरर्षभ।
तथान्तो विहितस्तेन स्वयमेव महात्मना॥ 7-199-17(54350)
तस्यापि तव सोदर्यो निहन्ता पापकृत्तमः।
नान्यः पाञ्चालपुत्रेभ्यो विद्यते भुवि पापकृत्॥ 7-199-18(54351)
स चापि सृष्टः पित्रा ते भीष्मस्यान्तकरः किल।
शिखण्डी रक्षितस्तेन स च मृत्युर्महात्मनः॥ 7-199-19(54352)
पाञ्चालाश्चलिता धर्मात्क्षुद्रा मित्रगुरुद्रुहः।
त्वां प्राप्य सहसोदर्यं धिक्कृतं सर्वसाधुभिः॥ 7-199-20(54353)
पुनश्चेदीदृशीं वाचं मत्समीपे वदिष्यसि।
शिरस्ते पोथयिष्यामि गदया वज्रकल्पया॥ 7-199-21(54354)
त्वां च ब्रह्महणं दृष्ट्वा जनः सूर्यमवेक्षते।
ब्रह्महत्या हि ते पापं प्रायश्चित्तार्थमात्मनः॥ 7-199-22(54355)
पाञ्चालक सुदुर्वृत्त ममैव गुरुमग्रतः।
गुरोर्गुरुं च भूयोऽपि क्षिपन्नैव हि लज्जसे॥ 7-199-23(54356)
तिष्ठतिष्ठ सहस्वैकं गदापातमिमं मम।
तव चापि सहिष्येऽहं गदापाताननेकशः॥ 7-199-24(54357)
सात्वतेनैवमाक्षिप्तः पार्षतः परुषाक्षरम्।
संरब्धं सात्यकिं प्राह सङ्क्रुद्धः प्रहसन्निव॥ 7-199-25(54358)
धृष्टद्युम्न उवाच। 7-199-26x(4790)
श्रूयतेश्रूयते चेति क्षम्यते चेति माधव।
सदाऽनार्योऽशुभः साधुं पुरुषं क्षेप्तुमिच्छति॥ 7-199-26(54359)
क्षमा प्रशस्यते लोके न तु पापोऽर्हति क्षमाम्।
क्षमावन्तं हि पापात्मा जितोऽयमिति मन्यते॥ 7-199-27(54360)
स त्वं क्षुद्रसमाचारो नीचात्मा पापनिश्चयः।
आकेशाग्रान्नखाग्राच्च वक्तव्यो वक्तुमिच्छसि॥ 7-199-28(54361)
`वरं हि ते मृतिः पाप न च ते चित्तमीदृशम्।
श्रोतुं वक्तव्यतामूलं नीचाचाराश्च मानवाः।
परान्क्षिपन्ति दोषेण स्वेषु दोषेष्वदृष्टयः'॥ 7-199-29(54362)
यः स भूरिश्रवाश्छिन्नभुजः प्रायगतस्त्वया।
वार्यमाणेन हि हतस्ततः पापतरं नु किम्॥ 7-199-30(54363)
प्रेषमाणो मया द्रोणो दिव्येनास्त्रेण संयुगे।
विसृष्टशस्त्रो निहतः किं तत्र कुर दुष्कृतम्॥ 7-199-31(54364)
अयुध्यमानं यस्त्वाजौ तथा प्रायगतं मुनिम्।
छिन्नबाहुं परैर्हन्यात्सात्यके स कथं वदेत्॥ 7-199-32(54365)
निहत्य त्वां पदा भूमौ स विकर्षति वीर्यवान्।
किं तदा न निहंस्येनं भूत्वा पुरुषसत्तमः॥ 7-199-33(54366)
त्वया पुनरनार्येण पूर्वं पार्थेन निर्जितः।
यदा तदा हतः शूरः सौमदत्तिः प्रतापवान्॥ 7-199-34(54367)
यत्रयत्र तु पाण्डूनां द्रोणो द्रावयते चमूम्।
किरञ्छरसहस्राणि तत्रतत्र प्रयाम्यहम्॥ 7-199-35(54368)
स त्वमेवंविधं कृत्वा कर्म चण्डालवत्स्वयम्।
वक्तुमर्हसि वक्तव्यः कस्मात्त्वं परुषाण्यथ॥ 7-199-36(54369)
कर्ता त्वं कर्मणो ह्यस्य नाहं वृष्णिकुलाधम।
पापानां च त्वमावासः कर्मणां मा पुनर्वद॥ 7-199-37(54370)
जोषमास्व न मां भूयो वक्तुमर्हस्यतः परम्।
अधरोत्तरमेतद्वि यन्मां त्वं वक्तुमर्हसि॥ 7-199-38(54371)
अथ वक्ष्यसि मां मौर्ख्याद्भूयः परुषमीदृशम्।
गमयिष्यामि बाणैस्त्वां युधि वैवस्वतक्षयम्॥ 7-199-39(54372)
न चैव मूर्ख धर्मेण केवलेनैव शक्यते।
तेषामपि ह्यधर्मेण चेष्टितं शृणु यादृशम्॥ 7-199-40(54373)
वञ्चितः पाण्डवः पूर्वमधर्मेण युधिष्ठिरः।
द्रौपदी च परिक्लिष्टा तथाऽधर्मेण सात्यके॥ 7-199-41(54374)
प्रव्राजिता वनं सर्वे पाण्डवाः सह कृष्णया।
सर्वस्वमपकृष्टं च तथाऽधर्मेण बालिश॥ 7-199-42(54375)
अधर्मेणापकृष्टश्च मद्रराजः परैरितः।
अधर्मेण तथा बालः सौभद्रो विनिपातितः॥ 7-199-43(54376)
इतोऽप्यधर्मेण हतो भीष्मः परपुरञ्जयः।
भूरिश्रवा ह्यधर्मेण त्वया धर्मविदा हतः॥ 7-199-44(54377)
एवं परैराचरितं पाण्डवेयैश्च संयुगे।
रक्षमाणैर्जयं वीरैर्धर्मज्ञैरपि सात्वत॥ 7-199-45(54378)
दुर्ज्ञेयः स परो धर्मस्तथाऽधर्मश्च दुर्विदः।
युध्यस्व कौरवैः सार्धं मा गाः पितृनिवेशनम्॥ 7-199-46(54379)
सञ्जय उवाच। 7-199-47x(4791)
एवमादीनि वाक्यानि क्रूराणि परुषाणि च।
श्रावितः सात्यकिः श्रीमानाकम्पित इवाभवत्॥ 7-199-47(54380)
तच्छ्रुत्वा क्रोधताम्राक्षः सात्यकिस्त्वाददे गदाम्।
विनिः श्वस्य यथा सर्पः प्रणिधाय रथे धनुः॥ 7-199-48(54381)
ततोऽभिपत्य पाञ्चाल्यं संरम्भेणेदमब्रवीत्।
न त्वां वक्ष्यामि परुषं हनिष्ये त्वां वधक्षमम्॥ 7-199-49(54382)
तमापतन्तं सहसा महाबलममर्षणम्।
पाञ्चाल्यायाभिसङ्क्रुद्धमन्तकायान्तकोपमम्॥ 7-199-50(54383)
चोदितो वासुदेवेन भीमसेनो महाबलः।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं बाहुभ्यां समवारयत्॥ 7-199-51(54384)
द्रवमाणं तथा क्रुद्धं सात्यकिं पाण्डवो बली।
प्रस्पन्दमानमादाय जगाम बलिनं बलात्॥ 7-199-52(54385)
स्थित्वा विष्टभ्य चरणौ भीमेन शिनिपुङ्गवः।
निगृहीतः पदे षष्ठे बलेन बलिनां वरः॥ 7-199-53(54386)
अवरुह्य रथात्तूर्णं ध्रियमाणं बलीयसा।
उवाच श्लक्ष्णया वाचा सहदेवो विशाम्पते॥ 7-199-54(54387)
अस्माकं पुरुषव्याघ्र मित्रमन्यन्न विद्यते।
परमन्धकवृष्णिभ्यः पाञ्चलेभ्यश्च मारिष॥ 7-199-55(54388)
तथैवान्धकवृष्णीनां तथैव च विशेषतः।
कृष्णस्य च तथाऽस्मत्तो मित्रमन्यन्न विद्यते॥ 7-199-56(54389)
पाञ्चालानां च वार्ष्णेय समुद्रान्तां विचिन्वताम्।
नान्यदस्ति परं मित्रं यथा पाण्डववृष्णयः॥ 7-199-57(54390)
स भवानीदृशं मित्रं मन्यते च यथा भवान्।
भवन्तश्च यथाऽस्माकं भवतां च तथा वयम्॥ 7-199-58(54391)
स एवं सर्वधर्मज्ञ मित्रधर्ममनुस्मरन्।
नियच्छ मन्युं पाञ्चाल्यात्प्रशाम्य शिनिपुङ्गवा॥ 7-199-59(54392)
पार्षतस्य क्षम त्वं वै क्षमतां पार्षतश्च ते।
वयं क्षमयितारश्च किमन्यत्र शमाद्भवेत्॥ 7-199-60(54393)
प्रशाम्यमाने शैनेये सहदेवेन मारिष।
पाञ्चालराजस्य सुतः प्रहसन्निदमब्रवीत्॥ 7-199-61(54394)
मुञ्चमुञ्च शिनेः पौत्रं भीम युद्धमदान्वितम्।
आसादयतु मामेष धराधरमिवानिलः॥ 7-199-62(54395)
यावदस्य शितैर्बाणैः संरम्भं विनयाम्यहम्।
युद्धश्रुद्धां च कौन्तेय जीवितं चास्य संयुगे॥ 7-199-63(54396)
किं नु शक्यं मया कर्तुं यत्कार्यमिदमुच्यताम्।
सुमहत्पाण्डुपुत्राणामायान्त्येते हि कौरवाः॥ 7-199-64(54397)
अथवा फल्गुनः सर्वान्वारयिष्यति संयुगे।
अहमप्यस्य मूर्धानं पातयिष्यामि सायकैः॥ 7-199-65(54398)
मन्यते च्छिन्नबाहुं मां भूरिश्रवसमाहवे।
उत्सृजैनमहं चैनमेष वा मां हनिष्यति॥ 7-199-66(54399)
शृण्वन्पाञ्चालवाक्यानि सात्यकिः सर्पवच्छ्वसन्।
भीमबाह्वन्तरे सक्तो विस्फुरत्यनिशं बली॥ 7-199-67(54400)
तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ बाहुशालिनौ।
त्वरया वासुदेवश्च धर्मराजश्च मारिष।
यत्नेन महता वीरौ वारयामासतुस्ततः॥ 7-199-68(54401)
निवार्य परमेष्वासौ कोपसंरक्तलोचनौ।
युयुत्सूनपरान्सङ्ख्ये प्रतीयुः क्षत्रियर्षभाः॥ ॥ 7-199-69(54402)
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि नारायणास्त्रमोक्षपर्वणि पञ्चदशदिवसयुद्धे एकोनद्विशततमोऽध्यायः॥ 199 ॥


|
 100000 shlokas.jpg)
|
|
"Bharathiya Sanatana Dharm" and Sanatana Dharmam & Dharmo rakshati Rakshitha logo are our trademarks. Unauthorised use of "Sanatana Dharmam & Dharmo rakshoati Rakshitha" and the logo is not allowed. Copyright © sanatanadharm.com All Rights Reserved . Made in India. |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|